Od starożytności, we wszelkich rodzajach sztuki, piękno definiowane jest dzięki upodobaniu widza. Poczucie piękna jest dostrzeżeniem harmonii (jak twierdzi m.in. Platon) wielu, zapisanych uprzednio w duszy, elementów - bryły geometryczne, kolory, znaczenie słów, przestrzeń). Dzięki nim możliwe jest oddzielenie tego, co brzydkie, od tego, co się podoba - piękna. Na podstawie tego sposobu percepcji powstały m.in. reguły malarskie światłocienia, opisy proporcji ciała Da Vinciego, a z nich zrodził się warsztat fotografa-portrecisty. Dostrzeżenie harmonii jest juz uznaniem czegoś za piękne. Co to więc dzisiaj znaczy być pięknym w fotografii? Co to znaczy stać się piękniejszym na zdjęciu niż w rzeczywistości? Niech kobieta posłuży nam za przykład.

Artykuł

Źródło: swiatobrazu.pl