Korzenie fotografii reportażowej sięgają podobnie jak w fotografii portretowej przełomu lat 30 i 40 XIX wieku. Niestety tak jak w przypadku portretu, tak i w fotografia reportażowa na samym początku swojego istnienia borykała się z pewnymi niedoskonałościami technicznymi. Materiały fotograficzne miały zbyt małą czułość, w związku z czym czas naświetlania był zbyt długi aby uchwycić jakieś zdarzenie. Oglądając pierwsze fotografie (dagerotypy) Paryża czy Londynu można ulec wrażeniu, że to miasta wymarłe. Jeden z oponentów fotografii (dagerotypii) kiedyś zwrócił uwagę, że emanuje ona spokojem, ale jest to spokój grobowca. Przemieszczające się tłumy lub powozy konne pojawiały się i znikały z przed obiektywu zbyt szybko. Oczywiście zmienia się to wraz z rozwojem fotografii i odkryciami w dziedzinie fotochemii. Pierwszym udogodnieniem jest wprowadzenie do użytku kalotypii, która skraca czas naświetlania do zaledwie 5 minut. Na odbitkach pojawiają się pierwsze zamazane szczegóły, rozpoznanie postaci jest jednak nadal praktycznie niemożliwe. Za jedne z pierwszych zdjęć reportażowych uważa się prace szkockiej dwójki Robert Adamson i David Hill, gdyż ich zdjęcia rybaków oprócz portretu można też zaliczyć do reportażu.

Cały artykuł

Źródło: onephoto.net